Lucht. Doe het maar eens zonder!
Lang geleden is er bepaald dat wij als levende wezens lucht nodig hebben om te kunnen leven. En ja, om te kunnen ademen en zodat we niet imploderen. Maar stel je voor dat we geen melkschuim meer in onze cappuccino kunnen doen of dat je zonder lucht in je fietsband ergens heen moet fietsen. Om nog maar te zwijgen over het feit dat we geen geluid meer kunnen horen. Dat zou pas rampzalig zijn. Ondanks dat we die lucht zo hard nodig hebben, laten we het te hard aan ons voorbij waaien. Werk, gezin, sport, hobby's, kinderen, boodschappen, wassen... Er is geen ruimte meer voor lucht. We zien lucht niet als meer dan dat middel om te ademen. De waarde van die ontastbare eerste levensbehoefte verdwijnt. Mensen raken de grip op hun eigen lucht kwijt. Maar dat moet anders. De sleur wordt groter, de lucht raakt op en ons plezier wordt opgeslokt door de kostbare tijd. Maar wees niet bang en vind de kracht in je eigen verhaal. Maar ook in het verhaal van iemand anders. Laat horen en zien wie je bent. Laat een ander vertellen wie zij zijn. Samen kunnen we de verloren grip op lucht weer met beide handen terugpakken. Laat de lucht alles wat je ziet en voelt vervoeren. Samen vinden wij in de kracht van jouw verhaal, jouw lucht.
